ترس در اتاق فرار
ترس در کل به صورت خلاصه عوامل ناشناخته برای انسان می باشد.
انسان به صورت ذاتی بعد از متولد شدن با دو ترس به دنیا می آید.
1.ترس از صدای بلند
2.ترس از ارتفاع
زمانی که یک بچه تازه به دنیا آمده باشد، شما با صدای بلند بالا سرش صحبت کنی گریه میکند.
حال همان نوزاد رو به بالا پرتاب کنی شکه میشود.
که با گذر زمان و بزرگ شدن از بین می رود.
مابقی ترس ها اکتسابی می باشد.(ترس های که به صورت عدم شناخت و از ناخودآگاه انسان جهت حفاظت از خود ) مانند: ترس از تاریکی، ترس از حشره،
ترس از حیوانات و …
این مدل ترس ها از عدم رو یا رویی از یک ناشناخته به وجود می آید.
ذات انسان نترس است. فقط کافیست که با ترس های خود مقابله کند تا بتواند ترس خود را نسبت به هر موضوعی از بین ببرد.
تمامی انسان ها توانایی مقابله با ترس خود را دارا هستند. ولی باید به آرامی شروع به مقابله با ترس کرد. چون ممکن است که از نظر ذهنی و روان انسان به مشکل جدی برخورد کند.
فرض کن از ارتفاع ترس دارید. شما ابتدا از ارتفاع کم شروع به پریدن میکنید، کم کم ارتفاع رو بیشتر میکنید، تاب های بلند، وسایل شهر بازی،
پرش با چتر نجات و نهایت سقوط از هواپیما.
ترس در اتاق فرار
وحشت در اتاق فرار مدل های مختلف دارد.
به دلیل ترس های مختلف انسان ها از چیزها و شرایط های مختلف، ترس در اتاق های فرار برای همه یکسان نمی باشد.
در یک اتاق فرار ممکن است یک شخصی به دلیل ترس بیش از حد انصراف بدهد و حالش بد شود، ولی شخصی دیگر اصلا در همان بازی ترسی را تجربه نکند.
پس انتخاب یک اتاق فرار از روی ترسش کاملا اشتباه است
خیلی خوبه که انسان حد خود را در ترس بداند اگر در موضعی ترس دارد مقداری خود را کنترل کند و بر ترسش غلبه کند. اما نه تا انتها اگر احساس میکند که از نظر روحی دارد به مشکل میخورد باید از ادامه اون کار بپرهیزد تا به خود آسیب وارد نکند.
